Odwierty poziome i szczelinowanie hydrauliczne są od wielu lat bezpiecznie i skutecznie stosowane do eksploatowania złóż ropy i gazu ziemnego na całym świecie. W ciągu ostatniej dekady obydwie metody zostały ze sobą połączone, co pozwoliło na wydobycie gazu ziemnego uwięzionego w skale łupkowej – potencjalnie obfitego, nowego źródła energii dla Europy.

Dostęp do skał łupkowych osiąga się przez wywiercenie pionowego otworu, którego głębokość może dochodzić nawet do czterech kilometrów (dziesięciokrotna wysokość wieży Eiffla), znacznie poniżej zasobów wody gruntowej.

Otwór jest zabezpieczony wieloma warstwami stalowych rur (tzw. rur okładzinowych), które unieruchamia się w ziemi cementem. Bariery te chronią wodę gruntową, zatrzymując płyny oraz gaz ziemny w otworze wiertniczym.

Po osiągnięciu planowanej głębokości odwiert wiercony jest poziomo przez około 1500 metrów (tzw. odwiert poziomy), aby zwiększyć dostęp do skały łupkowej. Zastosowanie tej techniki sprawia, że do eksploatacji złoża gazu potrzebna jest mniejsza liczba odwiertów, a zatem wiercenia zajmują na powierzchni znacznie mniejszy obszar.

Po ukończeniu wiercenia, do poziomego odcinka odwiertu wprowadzona zostaje kolumna eksploatacyjnych, stalowych rur okładzinowych, po czym zostaje ona zacementowana. W ten sposób następuje trwałe zabezpieczenie odwiertu, co zapobiega potencjalnemu wyciekowi gazu i płynów podczas ich wypływania na powierzchnię.

Gaz ziemny przedostaje się ze skały łupkowej do odwiertu przez niewielkie otwory, wykonane w kolumnie stalowych rur okładzinowych i cemencie za pomocą perforatora, opuszczanego w głąb szybu.

Szczelinowanie hydrauliczne (proces zatłaczania płynów pod ciśnieniem do odwiertu, a następnie przez otwory w warstwę skalną) jest wykorzystywane do utworzenia szczelin w skale, poprzez które gaz ziemny przedostaje się do rury w odwiercie, a następnie przemieszcza się w górę na powierzchnię.

W USA płyn stosowany w procesie szczelinowania zazwyczaj składa się w 99,5 % z wody i piasku oraz 0,5% dodatków chemicznych. Każde złoże łupków jest inne i może wymagać zastosowania innego składu płynu szczelinującego. Piasek pomaga utrzymać otwarte szczeliny, podtrzymując przepływ gazu. Stosowane dodatki chemiczne są podobne do używanych na co dzień w gospodarstwach domowych środków czystości. Ułatwiają przenoszenie piasku do szczelin oraz chronią przed rozwojem bakterii.

Po przeprowadzeniu szczelinowania, do odwiertu można wprowadzić stalowy przewód wydobywczy. Budowę odwiertu uważa się za zakończoną wówczas, gdy gaz ziemny wypływa na powierzchnię. Teren, na którym prowadzono wiercenia zostaje następnie przywrócony do poprzedniego stanu, a na powierzchni zostają najczęściej tylko głowice odwiertu, sprzęt do zagospodarowania gazu i zbiorniki z wodą, zajmujące obszar o powierzchni mniejszej niż jeden hektar.